Wydziedziczenie — kiedy jest skuteczne?
Wydziedziczenie jest skuteczne wyłącznie gdy testament wprost wskazuje jedną z 3 ustawowych przyczyn (art. 1008 KC): uporczywe postępowanie wbrew woli spadkodawcy, umyślne przestępstwo przeciwko życiu/zdrowiu/wolności, rażące zaniedbanie obowiązków rodzinnych. Bez ustawowej przyczyny wydziedziczenie można podważyć.
Wydziedziczenie to coś więcej niż pominięcie w testamencie — to pozbawienie prawa do zachowku, możliwe tylko w ściśle określonych sytuacjach.
Ustawowe przyczyny
Zgodnie z art. 1008 Kodeksu cywilnego spadkodawca może wydziedziczyć uprawnionego do zachowku, jeżeli ten uporczywie postępuje wbrew woli spadkodawcy w sposób sprzeczny z zasadami współżycia społecznego, dopuścił się względem spadkodawcy albo jednej z najbliższych mu osób umyślnego przestępstwa przeciwko życiu, zdrowiu lub wolności albo rażącej obrazy czci, albo uporczywie nie dopełnia obowiązków rodzinnych względem spadkodawcy.
Przyczyna musi wynikać z testamentu
Przyczyna wydziedziczenia powinna wynikać z treści testamentu. Wydziedziczenie bez wskazania ustawowej przyczyny lub oparte na przyczynie pozornej można kwestionować — wtedy uprawniony zachowuje prawo do zachowku.
Przebaczenie
Spadkodawca nie może wydziedziczyć uprawnionego, któremu przebaczył. Zstępni wydziedziczonego co do zasady zachowują własne prawo do zachowku.
Podstawa prawna: art. 1008–1011 KC
Opracowano na podstawie obowiązujących przepisów prawa polskiego. SmartPrawnik weryfikuje odpowiedzi na bazie ponad 44 000 wyroków Sądu Najwyższego i Trybunału Konstytucyjnego. Poznaj metodologię.
Twoja sytuacja jest indywidualna
Sprawdź ją z Asystent Spadkobiercy — AI weryfikuje odpowiedzi na bazie przepisów i orzecznictwa. Pierwsze pytanie bezpłatnie.
Otwórz Asystent SpadkobiercyMateriał informacyjny — nie zastępuje porady prawnej. SmartPrawnik (HAL Group).